Vertrouwen gaat te voet en komt te paard in de ‘gokkersmarkt’
Robbert Manders
mei 2026
Warren Buffett en marktwaarderingen
De 95-jarige Warren Buffett was afgelopen weekend voor het eerst in lange tijd niet de CEO van Berkshire tijdens de aandeelhoudersvergadering. Door de afwezigheid van ‘het orakel uit Omaha’ op het podium bleven dit jaar ook veel beleggers weg bij misschien wel het bekendste beleggersevenement ter wereld. Buffett gaf wel een interview aan CNBC waarin hij aangaf dat de ‘prijzen van veel dingen dwaas zijn’, Buffettiaans voor ‘duur’. Hij zei ook dat momenteel veel mensen als gokkers opereren op de beurs. Ik denk dat daar zeker wat in zit.
Korte aandachtspanne van beleggers
Natuurlijk zijn de door Buffett genoemde 1-dags opties een product voor gokkers, maar ook andere beleggers hebben een korte aandachtspanne. Neem de recente verstoringen van de oliemarkt door het afsluiten van de Straat van Hormuz; een week of 5 was dat het hoofdthema op de beurs, daarna zijn beleggers overgegaan tot de orde van de dag. De olie en gasprijzen zijn nog torenhoog, maar de meeste aandelenindices staan weer rond recordniveaus. De korte aandachtspanne lijkt een sterker wordend fenomeen sinds 2020. Het lijkt erom te draaien wanneer het beste moment is om ‘de dip te kopen’. Dalingen gaan behoedzaam, herstel gaat snel.
Veranderde dynamiek in marktbewegingen
Deze lente spant de kroon qua vlug herstel na koersdips. Van 1 maart tot 29 april waren er in de Stoxx Europe 600 welgeteld 41 handelsdagen, waarvan de 15 positieve dagen +1,2% rendeerden, en de resterende negatieve dagen gemiddeld -0,9%. Ter vergelijking: hetzelfde sommetje met 41 handelsdagen in maart/april tien jaar geleden laat gemiddelde stijgingen van +0,7% zien en dalingen van -0,8%. Eigenlijk zijn, historisch gezien, de dagen met stijgingen in de meerderheid maar beweegt de beurs iets harder op dagen met dalingen. Nu zien we dus precies het omgekeerde. Bijna al mijn andere steekproeven in pre-Covid jaren leveren hetzelfde op: ofwel gaan de dalingen merkbaar harder, ofwel is er nauwelijks verschil.
Historisch perspectief en risico’s
Het fenomeen van langzame dalingen lijkt geruststellend voor de aandelenbelegger. De beurzen ‘gaan uiteindelijk toch wel omhoog’ is de gedachte. Mocht je het mis zien gaan, dan gaat het vertrouwen te voet en is er dus tijd om de portefeuille te liquideren. Echter laat de geschiedenis zien dat deze periodes zich eerder hebben voorgedaan en ze eindigen altijd. Zo was maart/april in 1999 ook een periode dat het vertrouwen te paard kwam (stijgingen snel) en te voet ging (dalingen gingen langzaam). We weten allemaal hoe dat eindigde.
